Günlük tutmak (ya da aklına estiğinde yazmak)bir nevi gelecekle iletişim kurmaktır. neden yazar insan? ben neden yazıyorum? Bugüne dair her ayrıntıyı tamamen paylaşabileceğim kimse olmadığı için,kağıtla kalemle dertleşiyorum. benden sonra bu satırları okuyan kişi, ki bu çocuğum olabilir,çöpçü olabilir, yahut bir yönetmen,her kim olursa olsun, ya şöyle bir gezinecek hayatımın satırları arasında ya benimseyecek her harfi, ben olacak okurken.. belki okunmadan sonsuzluğa karışacak. yazan için bu çok önemli değildir. sonuçta bir tatmin meselesi. beni yatağımdan kaldıran, işimi unutturan, yalnızlığımı paylaşan, yalnız bırakan bir tatmin, belkide tutku demeliyim.. yazabilmek, halen özgürken-bunun tadını çıkarmak istiyorum.her yeni gün için umut biriktiriyorum. nefes alabilmek, gülümsemekle kalmayıp kahkaha atabilmek,sevgilime bir kere daha 'seni seviyorum' diyebilmek,denizi seyredebilmek, araba kullanmak,hayal kurabilmek... yaşayabilmek...
Bir umuttur yarına dair..
(Günlüğümden)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder